Historie van de Grootdammerpolder
De Grootdammerpolder is een karakteristiek voorbeeld van het Noord-Hollandse kustlandschap, gevormd door eeuwenlange interactie tussen mens en natuur. Dit gebied, dat ooit een lage strandvlakte was achter een strandwal, ontwikkelde zich vanaf de Middeleeuwen tot het huidige polderlandschap.
Van zeekleilandschap naar polder
Door stijgend zeewater ontstond een kwelderlandschap van zand en klei. De rivier de Rekere, die destijds uitmondde bij de Zijpe, had grote invloed op dit gebied. Na een duindoorbraak bij Petten nam de invloed van de zee toe, wat leidde tot de aanleg van de eerste dijken in de 12e eeuw.
- De Oude Dijk – tussen Buitenduin bij Schoorl en de duinen van Petten
- Schoorlse Zeedijk – vormde samen met de Oude Dijk de basis van de Grootdammerpolder
Uniek landschap, zichtbaar vanaf het kanaal
Het gebied toont een opvallend contrast:
- Open strandvlakte (buitengebied)
- Beboste en besloten strandwal (binnengebied)
- Hoge duinen in het Natura 2000-gebied
Vanaf het Noordhollandsch Kanaal en diverse fietsroutes is dit goed zichtbaar. De weidsheid en het historisch karakter maken dit landschap buitengewoon waardevol.
Beschermen wat waardevol is
De Grootdammerpolder is van groot belang vanwege zijn cultuurhistorische en landschappelijke waarde. Wij pleiten daarom voor bescherming van dit unieke gebied – voor nu én toekomstige generaties.
Meer weten? Lees “Van kwelder tot polder (600–1450)” in het Jaarboek 2018 van de Cultuurhistorische Vereniging Scoronlo.